بعد ، « احمد خان » رفت ميان ده ، خانهء پيرمردى « كربلائى ملك » نامى را ديد ، [ كه ] بالاخانه داشت . دريچه ميان باغچه [ اى ] باز كرده بود . شب را [ در ] آن‌جا منزل كرده ، جاى بدى نبود . از آن‌جا تحقيق نموده ، گفت : اين ده 3 دانگ و نيم مال « محمد حسين ميرزاى مير آخور » بوده ، تعارفا به « استاد غلامرضاى شيشه‌گر » داده ، 2 دانگ و نيم ديگر مال شخص ديگر بود . وقت رفتن « استاد » مزبور به « مكّه معظمه » ، دختر خود را به او عقد نموده ، آن ملك را هم به او بخشيده [ بود ] . 400 تومان نقد و 450 خروار جنس عمل آن‌جا مىشود . شب را آن‌جا مانده ، كه اسب‌ها قدرى از خستگى راه بيرون بيايند . وقت طلوع صبح ، با همان اسب‌ها سوار شده ، آمديم . در بين راه ، « خان احمد » نامى ، نايب 10 نفر « قره‌سوران » را ديده ، زياد شكايت از اغتشاش آن منزل و راه نمودند ، [ و ] مذكور داشت [ كه ] روز روشن هم در اين راه ، آدم [ را ] برهنه مىكنند ؛ تا چه رسد به شب . چند رأس « آهو » در دست چپ ديده شد ، امّا اسب‌ها قادر [ به ] حركت نبودند ، كه از جاده خارج شوند . [ آغجه خرابه ] تا رسيديم به دهى كه وسط منزل بود ، موسوم به « آغجه خرابه » . دست چپ و راست ، صحراى درّه ماهور ، و از « خوبى » و « صفا » ممتاز [ و ] جاى اسب تاختن بود . مذكور شد آهوى زياد دارد . نرسيده به آن ده ، صداى تير تفنگى بلند شد . معلوم شد « قراسوران » مىباشند ، [ كه ] به هواى ما تير انداختند . [ شورين ] خلاصه ، آمديم به « شورين » ، « 1 » ده « حسام الملك » . بسيار ده آباد ، بزرگ ، و باغات [ آن ]

--> ( 1 ) . شورين ( shevarin ) ، شهركى است از توابع بخش مركزى شهرستان همدان ، كه در 5 كيلومترى آن واقع شده و داراى آثار تاريخى متعددى است ، از جمله مسجد شورين ( قاجاريه ، ثبت 1868 ، مورخ 21 / 2 / 1376 ه . ش . ) .